[การสับเครื่องยนต์ของรถไฟ]
[หวูดรถไฟ]
[กรรมการเป่านกหวีด]
[การคลิกโลหะ]
[คลิกต่อไป]
[บีบแตร]
[หวูดรถไฟ]
[บทสนทนาที่ไม่ชัดเจน]
[กระป๋องน้ำมันคลิก] [รั้งส่งเสียงดัง]
- สวัสดีตอนเช้า. - สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณผู้หญิง
- สวัสดีตอนเช้า. - สวัสดี.
จัดส่งใหม่. ฉันแน่ใจว่าคุณเคย มีหนังสือที่ยอดเยี่ยมอยู่ที่นั่น
[เล่นเพลงที่สดใส]
[คลิกอย่างรวดเร็ว]
[บทสนทนาไม่ชัดเจน]
มีคุณในที่สุด!
ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณขโมย จากฉันใช่ไหม จอมโจรน้อยของฉัน?!
- หืม? เร็วเข้า ล้างกระเป๋าของคุณ - คุณกำลังทำร้ายฉัน!
ล้างกระเป๋าของคุณ หรือฉันจะโทรหาสารวัตรสถานี
ทำตามที่ฉันบอก!
โอ, โอ, โอ, โอ
[หัวเราะเบาๆ]
คุณกำลังทำอะไรกับสิ่งเหล่านี้?
- และอีกอันหนึ่ง - ไม่มีอะไรอยู่ในนั้น
สารวัตรสถานีอยู่ไหน!
[หอบ]
ผี
คุณวาดภาพเหล่านี้หรือไม่?
คุณขโมยสิ่งนี้มาจากไหน
- ฉันไม่ได้ขโมยมัน - คุณเป็นขโมยและคนโกหก
- ออกไปจากที่นี่. - เอาสมุดบันทึกของฉันมาให้ฉัน!
ไม่ใช่สมุดบันทึกของคุณอีกต่อไป!
มันเป็นสมุดบันทึกของฉันและฉันจะทำอย่างไรกับมัน สิ่งที่ฉันชอบ! บางทีฉันอาจจะเผามัน!
- เลขที่! - แล้วบอกฉันว่าใครวาด!
ออกไปจากที่นี่ เจ้าหัวขโมยตัวน้อย!
[สะท้อน] [คำราม]
ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่
- ไป! [เสียงสะท้อน] - แม็กซิมิเลียน คุณได้ยินเรื่องความโหดร้ายไหม?
ภัยพิบัติ? คอรัปชั่น? ไป!
[เห่า]
ขอโทษ ขอโทษ! หลบไป!
[แม็กซิมิเลี่ยนคำราม]
[เห่า]
หลบไป! ทางเดิน!
ย้าย ย้าย!
[เห่า]
ยืนกัน!
[เสียงผู้หญิงร้อง]
[เล่นเพลงที่สดใส]
[นักชิมร้องเสียงหลง]
อะไร?!
[รถตู้] - อา! หมาป่า!
[คำราม]
ย้าย ย้าย! อา!
[เสียงเชลโล่]
อย่างที่คุณเป็น
เคลื่อนไหว!
[ผู้ชายอ้าปากค้าง]
หยุดเด็กนั่น! จับกุม!
นายฟริก!
เฮ้! หลบไป!
โว้ว!
- เคลื่อนไหว! - โว้ว!
- เคลื่อนไหว! [กรี๊ด]
- ยกโทษให้ฉัน! [คำราม]
- ท่านย้าย! [คำราม]
[เสียงเห่าของแม็กซิมิเลียน]
[สับรางรถไฟ]
อาฆาตมาดร้าย!
โอ้! เลขที่! หยุดรถไฟ!
หยุดรถไฟ! โว้ว!
ช่วย! ช่วย! ความช่วยเหลือ!
โอ้! ถือไว้ ถือรถไฟ!
ย้ายกระเป๋า! ย้ายกระเป๋า!
โอ้! โอ้! เลขที่!
[หวูดรถไฟ]
[หอบ]
[คลิกเกียร์]
[พูดไม่ชัดผ่าน PA]
[คำราม]
[บทสนทนาไม่ชัดเจน]
[สุนัขคำราม]
[ตบ] - โอ้พระเจ้า! ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ.
ไม่ไม่ไม่. มันแย่มาก
[สุนัขคำราม]
[ไอน้ำฟู่]
[คลิกเกียร์]
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่นั่น
คุณชื่ออะไร เด็กผู้ชาย '?
ฮิวโก้ ฮูโก้ คาเบรต์.
อยู่ให้ห่างฉัน ฮูโก้ คาเบรต์
หรือฉันจะลากคุณ ถึงที่ทำการสารวัตรสถานี
เขาจะขังคุณไว้ในห้องขังเล็กๆ ของเขา
และคุณจะไม่ออกไปไหน คุณจะไม่ไปโรงเรียน
คุณจะไม่มีวันแต่งงาน และมีลูกเป็นของตัวเอง
เพื่อนำสิ่งต่างๆ ที่ไม่ได้เป็นของพวกเขา
เอาโน๊ตบุ๊คฉันคืนมา
ฉันจะกลับบ้านไปเผาสมุดบันทึกของคุณ
- คุณไม่สามารถเผาสมุดบันทึกของฉันได้ - และใครจะหยุดฉัน '?
[หวูดรถไฟ]
[เสียงปิดประตู] [ถอนหายใจ]
[สับรางรถไฟ]
โอ้ คุณดูเย็นชามาก
[ผู้ชาย] ฉันร้อนมาก เขาทำให้ฉันเสียใจจริงๆ
- ใครทำให้คุณเสียใจจริงๆ? [ชาย] เด็กคนนั้น.
[เสียงหิน] [ผู้หญิงพูดไม่ชัด]
[สุนัขเห่าอยู่ใกล้ๆ]
คุณคือใคร?
คุณปู่ของคุณขโมยสมุดบันทึกของฉัน
ฉันต้องได้มันกลับมา ก่อนที่เขาจะเผามัน
Papa Georges ไม่ใช่ปู่ของฉัน
และเขาไม่ใช่ขโมย คุณเป็นขโมย
คุณไม่ได้เป็นอะไรนอกจาก...
ตำหนิ
- คุณต้องไป - หากไม่มีสมุดบันทึกของฉัน
ทำไมคุณถึงต้องการมันมาก'?
ฉันไม่สามารถบอกคุณได้
มันเป็นความลับ?
- ใช่. - โอ้ ดี ฉันรักความลับ
- บอกฉันตอนนี้ - เลขที่.
ถ้าคุณไม่ยอมบอกฉัน จากนั้นคุณจะต้องจากไป
- หากไม่มีสมุดบันทึกของฉัน! - จุ๊ๆ!
ฉันจะมีปัญหา
แค่กลับบ้าน
[ถอนหายใจ]
เอาล่ะ.
ฉันจะทำให้แน่ใจว่าเขาไม่ เผาโน๊ตบุ๊คของคุณ
ไปได้.
[คลิกอย่างรวดเร็ว]
[ฮิวโก้] มันคืออะไร?
[มนุษย์] มันเรียกว่าหุ่นยนต์
อัตโนมัติ... หุ่นยนต์?
ฉันพบว่าเขาถูกทอดทิ้ง ในห้องใต้หลังคาของพิพิธภัณฑ์
เขาทำอะไร?
[ผู้ชาย] เขาเป็นคนขี้เล่น เหมือนกล่องดนตรี
นี่เป็นสิ่งที่ซับซ้อนที่สุด เคยเห็น...แต่ไกล
เห็นไหมอันนี้...
อันนี้เขียนได้
มันต้องถูกสร้างขึ้นในลอนดอน
ที่ที่แม่จากมา
เธอมาจากโคเวนทรี แต่เธอ... ย้ายไปลอนดอน
นักมายากลใช้เครื่องจักรแบบนี้ เมื่อฉันยังเป็นเด็กผู้ชาย
บ้างก็เดิน บ้างก็รำ บางคนร้องเพลง
แต่ความลับอยู่เสมอ ในเครื่องจักร
หึ ดูนั่นสิ
เราจะแก้ไขเขาได้ไหม?
โอ้ ฉันไม่รู้ ฮิวโก้
เขาสนิมไม่ดี
และหาอะไหล่มาใส่ จะยากมาก
แน่นอนเราแก้ไขเขาได้
เราเป็นช่างทำนาฬิกาใช่ไหม
แต่หลังจากที่ฉันทำเสร็จแล้ว งานของฉันที่ร้าน
และที่พิพิธภัณฑ์ หืม? คุณเข้าใจ.
เราจะใส่กลับเข้าไป แค่ทำให้คงที่...
สมบูรณ์แบบ.
[นาฬิกาฟ้อง]
คุณเห็นสิ่งนี้ไหม ภาวะแทรกซ้อนอื่น
ความลึกลับอื่น
ที่ทำให้คุณมีความสุข
อืม รูกุญแจ เป็นรูปหัวใจ
ขออภัย เราไม่มีกุญแจ
[คลิกอย่างรวดเร็ว]
[เสียงหวือ]
[ส่งเสียงดังเป็นระยะ]
[เสียงสั่นต่ำ]
[หวือหวา]
[นาฬิกาฟ้อง]
ฉันซ่อมเกียร์และ...
ลุงโคลด.
[เนื้อร้อนฉ่า]
มีไฟไหม้
พ่อของคุณตายแล้ว
[นาฬิกาฟ้อง]
เก็บข้าวของของคุณอย่างรวดเร็ว คุณจะมากับฉัน
[ลมหายใจสั่นเบาๆ]
- เร็ว! [หอบ]
[เสียงนาฬิกา]
คุณจะเป็นลูกศิษย์ของฉัน และคุณจะอยู่กับฉันที่สถานี
และฉันจะสอนคุณว่า เพื่อดูแลนาฬิกาของพวกเขา
[เสียงหวูดรถไฟ] [ลุงโคลดคร่ำครวญ]
อพาร์ทเมนต์เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นสำหรับพวกเขา ที่ดำเนินการสถานีเมื่อหลายปีก่อน
แต่ทุกร่างกลับลืมไปว่าพวกเขาอยู่ที่นี่
เตียงของคุณอยู่ตรงมุมตรงนั้น
[คำราม] นอนได้แล้ว เราเริ่มงานเวลา 5:00 น.
โอ้...
- แล้วโรงเรียนล่ะ? - คุณเรียนจบแล้ว!
จะไม่มีเวลาสำหรับสิ่งนั้น เมื่อคุณอยู่ในกำแพงเหล่านั้น
ฮิวโก้โดยไม่มีฉัน คุณจะอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
[ไอ]
[หายใจไม่ออก]
[ลุงโคลด] อา เวลา...
- เวลาของฉันคือ... 60 วินาทีในหนึ่งนาที [นาฬิกาฟ้อง]
หกสิบนาทีในหนึ่งชั่วโมง
เวลาคือทุกสิ่ง
ทุกอย่าง.
[ลุงคลอดด์] อา เวลา เวลา เวลา....
[การคลิกอย่างรวดเร็วช้าลง หยุด]
[เล่นเพลงโอเปร่า]
[ผู้หญิง] ตกลง
[หวูดรถไฟ]
โอ้สวัสดี.
- ฉันแค่คิดว่า... [ไม่ชัดเจน] [สุนัขคำราม]
- ...ค่อนข้างตลกดี [คำราม]
- อา อา อา อา! [หัวเราะเบาๆ]
โอ้โอ้!
หยุดที่! ไม่ แชตซี! หยุดนะ!
[นาย Frick] โอ้! [ผู้หญิง] ไม่ ไม่ ไม่ ไม่!
[กรี๊ด] [เห่า]
กลับมา!
ยืนกลับ! เขาเป็นเพียงสุนัขตัวเล็กตัวน้อย
[Schatzi คร่ำครวญ]
โปรดระวัง! คุณเหยียบเขา!
[Schatzi เห่าหอน] [เถียงไม่ชัด]
อย่าทำร้ายเขา!
[รั้งส่งเสียงดังเอี๊ยด]
[หวูดรถไฟ]
[นาฬิกาฟ้อง]
[ผู้หญิง] สวัสดีตอนเช้า! [ผู้ชาย] อรุณสวัสดิ์ที่รัก
[หญิง] สวัสดี สบายดีไหม
สวัสดีตอนเช้าครับท่าน มีอะไรให้ช่วยไหม?
ฉันจะเอาพวกนี้
[เสียงแหลมดังก้อง]
[เสียงแหลม]
[ถอนหายใจ]
ฉันคิดว่าฉันอาจจะเจอคุณวันนี้
ฉันต้องการสมุดบันทึกของฉัน
ทำไมคุณถึงต้องการมันมาก'?
เพื่อช่วยฉัน...
เพื่อแก้ไขบางสิ่งบางอย่าง
ไปให้พ้น.
ได้โปรดไปให้พ้น
[สะอื้น]
รอ! เฮ้!
- ขอโทษฉัน... - ฉันเห็น.
- คุณกำลังร้องไห้? - เลขที่.
ถือนิ่ง
ฟังนะ ไม่มีอะไรผิดปกติที่จะร้องไห้
ซิดนีย์ คาร์ตันร้องไห้ และฮีธคลิฟฟ์ก็เช่นกัน
- ในหนังสือ พวกเขาร้องไห้ตลอดเวลา - ฉันทำได้.
ฉันต้องการพูดกับคุณ. มันสำคัญมาก แต่...
แต่ไม่ใช่ที่นี่ เราก็เช่นกัน...
ถูกเปิดเผย.
- มาเร็ว. - เราจะไปที่ไหน?
เฉพาะที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่านั้น สถานที่บนโลก
มันคือเนเวอร์แลนด์และออซ และ... Treasure Island รวมเป็นหนึ่งเดียว
[เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น] - สวัสดีตอนเช้า นาย Labisse
อา อิสซาเบล
ฉันขอนำเสนอให้คุณ นายฮูโก คาเบรต์
เพื่อนเก่าและรักมาก
นาย Cabret
สวัสดี
ขอบคุณสำหรับสิ่งนี้
ฉันคิดว่าฉันตกหลุมรักไปแล้วครึ่งหนึ่ง เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ถ่ายรูป'?
- หลังมุมซ้าย ชั้นบนสุด. - ขอบคุณ.
[ฮิวโก้] ฟังนะ อะไรสำคัญขนาดนั้น?
Papa Georges ยังมีสมุดบันทึกของคุณ
เขาไม่ได้เผามัน นั่นคือเคล็ดลับทั้งหมด
- ทำไม? [ถอนหายใจ] ฉันไม่รู้
ทั้งหมดที่ฉันรู้คือสมุดบันทึก ทำให้เขาหัวเสียมาก
และเขากับ Mama Jeanne ก็ยืนขึ้น ช้ามากพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้
เห็นไหม ฉันคิดว่าเขากำลังร้องไห้
ทำไมคุณถึงช่วยฉัน
เพราะนี่อาจเป็นการผจญภัย
และฉันไม่เคยมีมาก่อน...
อย่างน้อยนอกหนังสือ
และฉันคิดว่าเราควรจะ...
ความลับ
ตกลง.
อย่างไรก็ตาม ฉันชื่ออิสซาเบล คุณต้องการหนังสือไหม
นาย Labisse ให้ฉันยืมพวกเขา และฉันแน่ใจว่าฉันสามารถหาให้คุณได้
เลขที่
คุณไม่ชอบหนังสือเหรอ
ไม่... ไม่ ฉันทำ
พ่อและฉันเคยอ่าน จูลส์เวิร์นด้วยกัน
[อิสซาเบล] เอาล่ะ มาเลย
[ฮิวโก้] ฉันจะเอาสมุดโน้ตคืนได้อย่างไร?
[อิสซาเบล] อืม ฉันคิดว่าคุณ ควรยืนหยัดต่อเขา
และอย่าบอกเขาว่าเราคุยกัน
ฉันจะช่วยคุณถ้าฉันทำได้
จงแน่วแน่
[หวูดรถไฟ]
ไปให้พ้น.
ซ่อมมัน.
ผมว่าซ่อมเถอะ
ฉันรู้ว่าคุณเคย ขโมยอะไหล่จากร้าน
คุณอาจใช้สิ่งเหล่านั้นได้เช่นกัน คุณยังไม่ได้ขโมย
[เสียงหวือ]
[คดเคี้ยว]
ให้สมุดบันทึกของฉัน
คุณมีความสามารถนิดหน่อย
แต่คุณจะต้องพิสูจน์ว่ามี กับคุณมากกว่าการเป็นโจร
- คุณสามารถรับสมุดบันทึกของคุณได้ - ยังไง?
มาที่บูธได้ทุกวัน
ฉันจะตัดสินใจว่าคุณต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ทำงานให้กับแต่ละรายการที่คุณขโมยมา
และมันจะขึ้นอยู่กับฉัน ที่จะตัดสินใจเมื่อ...
คุณได้รับ สมุดบันทึกของคุณ ถ้าเคย
- ฉันมีงานทำแล้ว - "โจร" ไม่ใช่งานนะไอ้หนู
ฉันมีงานอื่น แต่ฉันจะมาเมื่อฉันทำได้
คุณเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้ ไปให้พ้น.
ฉันจะเริ่มตอนนี้
ไม่ใช่อันนั้นอันอื่น [ล้างคอ]
[เล่นเมโลดี้จังหวะขึ้น]
[บทสนทนาที่ไม่ชัดเจน]
[หอบ]
[หัวเราะเบาๆ]
[หอบ]
นี่คือบัตรของคุณ?
[บทสนทนาไม่ชัดเจน]
[เสียงคลิกเป็นจังหวะ ผิวปาก]
[คลิกปิด]
[เขย่าแล้วมีเสียง]
มันอยู่ที่ไหน?
[รั้งส่งเสียงดังเอี๊ยด]
- ผู้ชายตัวเล็ก ๆ. [หอบ]
[แม็กซิมิเลี่ยนคำราม]
[เห่า] - อ๊ะ!
[หอบ] [แส้แตก]
ผู้ใหญ่ที่คุณกำหนดอยู่ที่ไหน? ตอบฉัน!
- ไม่มีเลย [หอบ] - คุณมีพ่อแม่หรือไม่?
- เลขที่! - ยอดเยี่ยม.
ตรงไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า กับคุณใช่ไหม
คุณกำลังทำอะไรอยู่ มองเข้าไปในขวดของชายคนนั้น?
นั่นคือ... นั่นใช่ขวดของคุณหรือเปล่า!
[อ้าปากค้าง] นั่นถุงกระดาษของคุณเหรอ?
นั่นใช่ถุงกระดาษของคุณหรือเปล่า? ระบุไว้ชัดเจนว่า...
[ผู้ตรวจสอบสถานี] ใช่ กุสตาฟ ดาสต์ ที่นี่. ใช่ เจ้าหน้าที่ เด็กกำพร้าอีกคน
อืม การบุกรุกและขโมยในครั้งนี้
พระหัตถ์ล่วงเกิน ภายในถุงกระดาษด้วยความตั้งใจ
- ของการลบเนื้อหา [เด็กชายสะอื้น]
[สารวัตรสถานี] เป้าหมายของการปล้นของเขา? ขนมอบ
[สะอื้นต่อไป]
เงียบ!
หยุด... หยุดดมกลิ่นของคุณ เจ้าเม่นน้อย
- ด้วยถุงมือเล็ก ๆ สกปรกของคุณ [ร้องไห้]
ไม่ แน่นอน ฉันไม่ได้คุยกับคุณ
ฉันมีความเคารพอย่างสูงสุดสำหรับคุณเท่านั้น โปรด.
ไม่นั่นไม่ใช่ความคิดเห็น เกี่ยวกับภรรยาของคุณ
- นั่นไร้สาระ [ดมกลิ่น]
ฉันไม่เคยได้ยินข่าวลือเหล่านั้นเลย ไม่ ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย
ฉันแน่ใจว่าเธอจะกลับมา
- มาเลย เจ้าสัตว์ร้ายตัวน้อย [เด็กชายสะอื้น]
[ผู้ชาย] นี่คือตัวเล็ก ขโมยขนมใช่มั้ย
- นี่คือหนึ่ง - ใครคือหัวขโมยสตรูเดิ้ลตัวน้อย?
[สารวัตรสถานี] ขอโทษเกี่ยวกับภรรยาของคุณ
คุณคิดว่าฉันควรทำอย่างไรกับเธอ?
- อะไร? เกี่ยวกับอะไร? - ทิ้งฉัน.
[สะอื้นไห้] - โอ๊ย!
- เฮ้! มาเร็ว! - พยายามได้ดี.
เข้าไปเลย!
- คุณคิดว่าเป็นของฉันหรือไม่? - อะไร?
ผมไม่ทราบว่าจะทำอย่างไร. เธอกำลังจะมีลูก คุณรู้ไหม
- แน่ใจว่าเป็นของคุณ? - จะเป็นใครได้อีก?
แน่นอนมันเป็นของคุณ สุดท้ายเมื่อไหร่ เวลาที่คุณมีความสัมพันธ์กับเธอ?
- เอ่อ... - เวลาใดในปีที่แล้ว?
- ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น - สงสัยมากแล้ว
ถ้าเธอควรพบเธอ ได้โปรด...
โอ้. คุณแน่ใจหรือว่าต้องการให้เธอกลับมา?
[ผู้ชาย] โอ้ ใช่ ใช่ ฉันรักเธอมาก.
[อิสซาเบล] พร้อมไหม? หนึ่งสองสาม!
[สาวๆ หัวเราะคิกคัก] - สมบูรณ์แบบ.
[เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น]
[ฮิวโก้] โรบินฮู้ด ฉันเห็นภาพยนตร์เรื่องนี้
กับดักลาส แฟร์แบงค์ส คุณเห็นไหม
ฉันไม่เคยดูหนัง
- อะไร? - มันไม่น่ากลัวเหรอ?
คุณไม่เคยดูหนัง a มาก่อนเหรอ? ไม่เคย?
ป๊าจอร์ชไม่ยอมให้ฉัน
- เขาเข้มงวดกับเรื่องนี้มาก - ฉันรักภาพยนตร์
พ่อพาฉันไปด้วยเสมอ สำหรับวันเกิดของฉัน.
ฮิวโก้...
พ่อของคุณตายหรือยัง
ฉันไม่ต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับมัน.
อิสซาเบล...
คุณต้องการมี การผจญภัย?
[หัวเราะเบาๆ]
[พูดไม่ชัด]
เราอาจมีปัญหาได้
นั่นเป็นวิธีที่คุณรู้ว่ามันเป็นการผจญภัย
[โปรเจ็คเตอร์หมุนวน] [เล่นเพลงประกอบ]
[ถอนหายใจเบาๆ]
- หนูสองตัวเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร! [ตะโกน]
มาเร็ว!
และฉันขอไม่ดูดีกว่า คุณอยู่ที่นี่อีกครั้ง!
[เสียงปิดประตู]
[ฮิวโก้] ทำไมปาป๊าจอร์ชไม่ทำ ให้คุณไปดูหนัง?
[อิสซาเบล] ฉันไม่รู้ เขาไม่เคยพูด
ฉันพนันได้เลยว่าพ่อแม่คงยอมให้ฉัน
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?
พวกเขาตาย... เมื่อฉันยังเป็นทารก
แต่ป๊าจอร์ชกับแม่จีนน์ พวกเขาเป็นพ่อทูนหัวของฉัน
พวกเขาจึงรับฉันเข้าไป
พวกเขาดีมากเกี่ยวกับเกือบทุกอย่าง ยกเว้นภาพยนตร์
[ฮิวโก้] พ่อของฉันพาฉันไป ให้กับภาพยนตร์ตลอดเวลา
เขาบอกฉันเกี่ยวกับคนแรก เขาเคยเห็น
เขาเข้าไปในห้องมืด และบนหน้าจอสีขาว
เขาเห็นจรวดบิน ในสายตาของชายในดวงจันทร์
- มันตรงเข้ามา - จริงหรือ?
เขาว่าเหมือนเคยเห็น ความฝันของเขาในตอนกลางวัน
ภาพยนตร์เป็นสถานที่พิเศษของเรา...
ที่ที่เราจะไปได้ และดูบางสิ่งบางอย่างและ...
เราไม่ได้คิดถึงแม่มาก
คิดถึงเขามากใช่ไหม
ตลอดเวลา.
ฮิวโก้ อืม... คุณอาศัยอยู่ที่ไหน?
[เสียงหวูดรถไฟดังขึ้นเป็นระยะ]
ที่นั่น.
[ฮิวโก้] ลุงของฉันสอนฉัน วิธีการเดินนาฬิกา
ดังนั้นฉันจึงทำต่อไป
บางทีเขาอาจจะกลับมาในวันหนึ่ง แต่ฉันสงสัยมัน
ไม่กลัวใครจะรู้เหรอ?
ไม่นานเท่านาฬิกา วิ่งแล้วไม่มีใครเห็น
[98803] [รั้งส่งเสียงดัง]
- ทำตัวเป็นธรรมชาติ - อะไร?
เพียงแค่เดินต่อไป ทำตัวเป็นธรรมชาติ
[อิสซาเบล] ตอนนี้ฉันเป็นยังไงบ้าง?
[รั้งส่งเสียงดังเอี๊ยด]
คุณสองคนหยุด!
มานี่สิ.
[อิสซาเบล] สวัสดี นาย - พ่อแม่ของคุณอยู่ที่ไหน
ฉันทำงานกับปาป้าจอร์ช ที่บูธของเล่น
แน่นอนคุณเคยเห็นฉันที่นั่นมาก่อน
และนี่คือลูกพี่ลูกน้องของฉัน จากประเทศฮิวโก้
[แม็กซิมิเลียนคำราม]
[ดมกลิ่น]
[เห่าคำราม]
คุณจะต้องให้อภัยเขา
เขาเป็นคนค่อนข้าง... ดอลทิชจริงๆ
สิ่งที่ไม่ดี
ดูเหมือนแม็กซิมิเลียนจะไม่ชอบ ตัดจิ๊บของคุณชายน้อย
เขาถูกรบกวนจากโหงวเฮ้งของคุณ
เขาอารมณ์เสียกับหน้าตาของคุณ
ทำไมเขาถึงไม่ชอบหน้าคุณ
เอ๊ะ?
บางทีเขาอาจจะได้กลิ่นแมวของฉัน
- แมว? - ใช่.
ชื่อของเธอคือคริสติน่า รอสเซ็ตติ หลังจากที่กวี
คุณต้องการให้ฉันท่อง?
หัวใจของฉันเหมือนนกร้องเพลง
รังของมันอยู่ในหน่อน้ำ
หัวใจของฉันเหมือนต้นแอปเปิ้ล
กิ่งก้านของใครจะงอด้วยชุดหนา ...
เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันรู้ว่าส่วนที่เหลือ
บทกวีเพียงพอสำหรับวันนี้
ฉันรักบทกวีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทกวีนั้นของคริส...ทีน่า
- รอสเซ็ตติ - เธอคือ... ใช่
เธอเป็นหนึ่งในคนโปรดของฉัน ฉันรู้ว่ามันคือรอสเซ็ตติ
ฉันรักบทกวี แค่... ไม่ได้อยู่ในสถานี
เรามาที่นี่เพื่อ ขึ้นรถไฟหรือลงจากรถไฟ
หรืองานในร้านค้าต่างๆ, ชัดเจนไหม
- ครับท่าน. - ดูขั้นตอนของคุณ
ไป ไป.
[รั้งส่งเสียงดังเอี๊ยด]
ดอลทิช?
เพราะฉันเพิ่งช่วยชีวิตเธอ
จะให้ฉันดูยังไง ที่ซ่อนของคุณ?
- อะไรของฉัน - ที่คุณอาศัยอยู่ ในกำแพง
ฉันต้องไปแล้ว. ฉันมีสิ่งที่ต้องทำ
เดี๋ยว!
คุณเคยเห็นบ้านของฉัน ถึงเวลาที่ฉันเห็นคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ท้ายที่สุด ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของคุณ
คุณไม่ใช่เพื่อนคนเดียวของฉัน
การเป็นปริศนาไม่เหมาะกับคุณจริงๆ
- คุณกำลังทำอะไรอยู่? - ฉันต้องไปแล้ว.
ฉันไม่ควรจากไป สถานีที่จะเริ่มต้นด้วย
[หอบ]
[กรี๊ด] ฮิวโก้!
[หัวเราะเบาๆ]
[หอบ]
- คุณได้รับสิ่งนี้ที่ไหน - ไม่ใช่ธุระอะไรของเธอ.
- ฉันต้องการมัน. - เพื่ออะไร?
ฉันแค่ต้องการมัน
ไม่เว้นแต่...
ไม่เว้นแต่คุณจะบอกฉันว่าทำไม
มา.
นี่เป็นเรื่องมหัศจรรย์ ฉันรู้สึกเหมือนฌองวัลฌอง
โห สุดยอดเลย
นั่นคืออะไร?
[ฮิวโก้] มันคือหุ่นยนต์
พ่อกำลังซ่อมอยู่... ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
ทำไมกุญแจของฉันถึงพอดี เข้าเครื่องพ่อคุณ?
เขาดูเศร้า
[ฮิวโก้] ฉันคิดว่าเขาแค่รอ
[อิสซาเบล] เพื่ออะไร?
ในการทำงานอีกครั้ง
เพื่อทำในสิ่งที่เขาควรจะทำ
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณเลิกกับเขา?
ฉันไม่รู้.
เกิดอะไรขึ้น?
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า...
แต่ฉันคิดว่ามันกำลังไป เพื่อเป็นสาส์นจากพ่อ
[ถอนหายใจ]
[คลิกผิวปาก]
[หุ่นยนต์หมุนวนและคลิก]
[หัวเราะเบาๆ]
[คลิกช้า หยุด]
ช่างงี่เง่าที่คิดว่าฉันแก้ไขได้
[เสียงขวดกระทบกัน]
[ดมกลิ่น]
- ฮิวโก้... - มันแตก!
พังตลอด!
- ดู... [สะอื้นเบาๆ]
ฮิวโก้ ดูสิ มันไม่ใช่ ต้องเป็นแบบนี้
- คุณสามารถแก้ไขได้ - คุณไม่...
คุณไม่เข้าใจ
ฉันคิด...
ถ้าฉันแก้ไขได้ ฉันจะไม่อยู่คนเดียว
[คลิก, เสียงหวือ]
ฮิวโก้!
ฮิวโก้ ดูสิ! ดูมันยังไม่เสร็จ ยังไม่เสร็จ!
มันไม่ใช่การเขียน...
มันคือการวาดภาพ
[การคลิก เสียงหวือหยุด]
[ฮิวโก้] นั่นคือหนัง พ่อของฉันเห็น
[คลิก, เสียงหวือ]
[คลิกปิด]
Georges M�li�s?
นั่นคือชื่อปาป๊าจอร์ช
ทำไมเครื่องพ่อคุณ ลงชื่อ Papa Georges'?
ฉันไม่รู้.
ขอบคุณ
มันเป็นข้อความจากพ่อของฉัน
และตอนนี้เราต้องคิดออก
มาเร็ว.
[กระซิบ] มาเลย [ผู้หญิง] อิสซาเบล?
แม่จีนน์ เรา... เราต้องคุยกับคุณ
นี่คือ ฮูโก้ คาเบรต์
สวัสดีตอนเย็นค่ะคุณผู้หญิง
มารยาทดีมาก...สำหรับโจร
ฉันไม่ใช่หัวขโมย
เกิดอะไรขึ้น อิสซาเบล?
โอ้ มัน เป็น เรื่องยาวชะมัด เต็มไปด้วยความรอบรู้
แต่คุณจำได้ไหม เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนเมื่อ...
รอ!
มาม่า?
[เสียงสั่น] โอ้เด็กๆ
คุณทำอะไร คุณได้รับสิ่งนี้ที่ไหน
คุณจะเรียกฉันว่าคนโกหก
ไม่นะลูก
ช่างกลเป็นคนวาดมัน
คุณมีเขาไหม
พ่อของฉันพบเขาในพิพิธภัณฑ์
ไม่มีใครต้องการเขา
เราแก้ไขมัน
ไม่ แต่มันต้องการ...
กุญแจของฉัน.
- กุญแจที่ฉันให้คุณ - ไม่ ไม่ แม่ เขา...
ไม่ ไม่ คุณเอาสิ่งนี้ออกไป ไม่สามารถขุดคุ้ยอดีตได้แล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคุณไม่ปล่อยให้ ป๊าจอร์ชเห็นแล้ว
- โปรดบอกเราว่าเกิดอะไรขึ้น - ออก! ไม่ใช่ธุระอะไรของเธอ.
คุณต้องลืมเรื่องนี้ทั้งคู่
พ่อและฉัน เราทำงานอย่างหนักเพื่อแก้ไขปัญหานี้
[ดมกลิ่น] นี่คือทั้งหมดที่ฉันเหลือจากเขา
ฉันจำเป็นต้องรู้ว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร
โปรด.
มีสิ่งต่างๆ คุณยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจ
คุณยังไม่ควร รู้ถึงความโศกเศร้าเช่นนี้
[ฝีเท้าเข้ามาใกล้]
- นี่ปาป๊าจอร์ช - เขาไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่
[กระซิบ] เงียบ!
ตอนนี้เพียงแค่เงียบ ฉันจะหาทาง เพื่อให้เขาออกจากอพาร์ตเมนต์
ไม่มีเสียงรบกวนจากคุณทั้งสอง
เธอมองไปที่เกราะ
ฉันค้นหาแล้วเมื่อ ฉันกำลังมองหาสมุดบันทึกของคุณ
ฉันจะดูอีกครั้ง คุณยืนเฝ้า
ยอดเยี่ยม
[บทสนทนาอู้อี้]
- ฟิซซี่อยู่ไหน? - คุณแค่คิดถึงเธอ
ไม่อยู่บนบันได? ไม่คุณ เห็นเธอเมื่อคุณกำลังจะผ่านไป?
- เลขที่. - เลขที่? ก็ อืม...
[การสนทนาดำเนินต่อไปอย่างไม่ชัดเจน]
ดู.
เราต้องตรวจสอบ
ให้ฉัน ฉันสูงขึ้น
- เคาะมัน - ตกลง.
[เคาะกลวง]
[หอบ]
[หัวเราะเบาๆ]
[แคร็ก] [คำราม]
[หอบ]
[เปิดประตู]
กลับมาจากความตาย.
หยุด. หยุดนะจอร์ช
- หยุดนะ! นี่คือผลงานของคุณ! - งานของฉัน?!
สิ่งที่ฉัน?
ไม่มีอะไรนอกจากพ่อค้าที่สิ้นเนื้อประดาตัว! ของเล่นไขลานหัก
ฉันเชื่อใจคุณ
นี่คือวิธีที่คุณขอบคุณฉัน
คุณโหดร้าย
โหดร้าย.
ฉันควรจะกลับได้แล้ว
ตกลง.
ขอบคุณ...
สำหรับหนังในวันนี้ มัน...
มันเป็นของขวัญ
[คำราม]
ขอโทษฉัน...
คุณรู้จักหนังสือเล่มนี้หรือไม่?
พ่อของฉันและฉัน เคยอ่านด้วยกัน
อืม.
มันมีไว้สำหรับ...ลูกทูนหัวของฉัน
แต่ตอนนี้คิดว่าตั้งใจ...
สำหรับคุณ คุณคาเบรต์
ฉันขออีกถ้วยได้ไหม
ยังคงต้ม เร็วๆ นี้.
Demitasse เช่นเดียวกับสิ่งอื่น ๆ จะต้องเกิดขึ้นในจังหวะที่เหมาะสม
หากเรารู้เพียงว่าขณะนั้นเป็นเมื่อใด
โอ้ กุสตาฟ จงกล้าหาญเถิด
ทักทายกับเธอ
มาเลย ส่งรอยยิ้มที่ดีที่สุดของคุณมาให้ฉัน
รอยยิ้มที่ดีที่สุดของคุณ
มันสวย.
กระจ่างใส!
[รั้งส่งเสียงดัง]
ขอบคุณ
- โอ้. - มาดมัวแซล ลิแซตต์
สวัสดีตอนเย็นที่แสนดีสำหรับคุณ
- นายตรวจ. - อืมใช่
อืมใช่
โพสท่าที่น่ารักเหล่านั้น
ขอบคุณ
ใช่ พวกเขามาจาก Gourdon
พวกเขามาในรถไฟข้ามคืน ดังนั้นพวกเขาจึงสดมาก
อา กอร์ดอน
อลังการประเทศว่า.
แข็งแกร่ง
สภาพอากาศ... วัวและควายดังกล่าว
เต้านมที่สมบูรณ์แบบ
ใช่.
พวกมัน... พวกมันมีกลิ่นเหม็น?
พวกเขาเป็นดอกไม้ที่มีกลิ่นเหม็นหรือไม่?
อ๋อ อืม... ใช่ นิดหน่อย พวกเขากำลัง... ได้โปรด
[รั้งงับและส่งเสียงแหลม]
คุณเห็นไหมว่าฉันได้รับบาดเจ็บในสงคราม และจะไม่มีวันหาย
สวัสดีตอนเย็น มาดมัวแซล
ฉันสูญเสียพี่ชายของฉัน
ที่ไหน?
เวอร์ดัน.
สวัสดีตอนค่ำ คุณสารวัตร
สวัสดีตอนเย็นมาก มาดมัวแซล ลิแซตต์.
[นายลาบิสส์] ห้องสมุดสถาบันภาพยนตร์
[อิสซาเบล] ขอโทษนะ?
[นายลาบิสส์] ห้องสมุดสถาบันภาพยนตร์
คุณจะพบทุกสิ่งที่คุณต้องการ เพื่อทราบเกี่ยวกับภาพยนตร์ที่นั่น
ชั้นสอง แถวที่สี่ ส่วนที่สาม....
และใช่ ชั้นบนสุด
สิ่งประดิษฐ์แห่งความฝัน...
โดย Ren� Tabard...
เรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องแรก
[ฮิวโก้] "ในปี พ.ศ. 2438 หนึ่งในภาพยนตร์เรื่องแรกที่เคยแสดง"
ถูกเรียกว่ารถไฟมาถึง ในสถานี
" ซึ่งไม่มีอะไรมากไปกว่า รถไฟกำลังเข้าสู่สถานี"
[ผู้ชมอ้าปากค้าง]
[อิซาเบล] " เมื่อรถไฟมา พุ่งเข้าหาหน้าจอ
ผู้ชมกรีดร้อง เพราะพวกเขาคิดว่าพวกเขา
- "กำลังตกอยู่ในอันตรายจากการถูกไล่ล่า" [หัวเราะเบาๆ]
"ไม่มีใครเคยเห็น อะไรแบบนี้มาก่อน"
[โปรเจ็คเตอร์หมุนวน]
[ฮิวโก้] " เริ่มจากการแสดงภาพ ความแปลกใหม่กลายเป็นสิ่งเพิ่มเติมในไม่ช้า
เมื่อผู้สร้างภาพยนตร์คนแรกค้นพบ
"พวกเขาสามารถใช้สื่อใหม่ได้ เพื่อบอกเล่าเรื่องราว "
[ทั้งคู่] ​​ว้าว
"ผู้สร้างภาพยนตร์ Georges M�li�s..."
เป็นหนึ่งในคนแรกๆ ที่จะตระหนักว่า...
ภาพยนตร์มีพลัง...
"...เพื่อไขว่คว้าความฝัน"
"ผู้บุกเบิกที่ยิ่งใหญ่ ของการสร้างภาพยนตร์ยุคแรกเสียชีวิตในระหว่าง ... "
"...มหาสงคราม"
เสียชีวิต?
- ในช่วงมหาสงคราม? - คุณสนใจ M�li�s ไหม?
เอ่อ...
ใช่.
มันได้รับอนุญาต
ใช่ไหม?
เขาเป็นพ่อทูนหัวของฉัน คุณเข้าใจไหม
และมีชีวิตชีวามาก ขอบคุณมาก.
แต่นั่นเป็นไปไม่ได้
ฉันรับรองนาย...
มันเป็นความจริง.
ทำไมฉันต้องเชื่อคุณ
เพราะ...
เพราะมันเป็นความจริง
M�li�ยังมีชีวิตอยู่?
[หัวเราะเสียงดัง]
[ลูกค้า] จุ๊!
มากับฉัน.
พ่อทูนหัวของคุณเป็นที่รักของฉัน
เขาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม
ที่นี่เขากำลังทำงานในสตูดิโอของเขา
และนี่คือใบปลิว จากละครเวทีของเขา
นี่คือนาฬิกาไขปริศนาคริสตัลอันยิ่งใหญ่
สร้างโดยที่ปรึกษาของเขา โรเบิร์ต-ฮูดิน
และนี่...คือหนึ่งในนั้นของเขา กล้องจริง
- เขาเป็นนักมายากล? - ใช่. เขาเริ่มขึ้นบนเวที
[อิสซาเบล] เขาเริ่มสร้างภาพยนตร์ได้อย่างไร
[Tabard] ไม่มีใครรู้จริงๆ
ดูว่าเขามีความสุขแค่ไหน
ศาสตราจารย์ทาบาร์ด คุณช่วย...
ชอบที่จะพบเขา?
อ้อ... แต่เห็นไหม ฉันเจอเขาแล้ว
พี่ชายของฉันทำงานเป็นช่างไม้ สร้างชุดสำหรับ M�li�s
วันหนึ่งเขาพาฉันไป เยี่ยมชมสตูดิโอ
มันเหมือนกับ... บางสิ่งบางอย่างจากความฝัน
ทั้งอาคาร ทำด้วยแก้ว
ในความเป็นจริง นี่คือการให้เข้ามา แสงแดดทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการถ่ายทำ
แต่ในสายตาของฉัน มันไม่มีอะไรสั้นของ....
ปราสาทต้องมนต์
วังที่ทำจากแก้ว
[ชาย 1] เราต้องการแสงสว่างมากกว่านี้!
[คน 2] เปิดบานเกล็ด [ชาย 1] โปรดเปิดบานเกล็ด! มากกว่า!
ขอเคลียร์ชุดหน่อย! ทุกคนยกเว้นนักแสดง
[man 2] นักแสดงเฉพาะในกองถ่ายครับ เคลียร์ยกชุด!
[การสนทนาที่ทับซ้อนกัน]
ทำไมเราทำเช่นนี้อีกครั้ง?
มีกุ้งก้ามกราม ต่อหน้านางเงือก
ตกลง ถ้าเกิดขึ้นอีก ตะโกน "ถูกบล็อก"
ถ้ามันชัดเจนให้ฉัน "ชัดเจน"
หากคุณเคยสงสัยว่า ความฝันของคุณมาจากไหน...
คุณมองไปรอบ ๆ
นี่คือที่ที่พวกเขากำลังทำ
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว!
อัศวินในตำแหน่ง กุ้งก้ามกรามในตำแหน่ง
นางเงือกอยู่ในตำแหน่ง การกระทำ!
[Tabard] ในที่สุด เขาสร้างภาพยนตร์มากกว่า 500 เรื่อง
เขาเป็นปรากฎการณ์ เป็นที่นิยมในสมัยของพระองค์
แต่...ทำไมเขาถึงหยุด?
จนถึงวันนี้ฉันเชื่อ ที่เขาเสียชีวิตในสงคราม...
เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ อีกมากมาย
เราขอดูหนังของเขาหน่อยได้ไหม?
ฉันหวังว่าคุณจะทำได้
แต่เวลาไม่ได้ใจดีกับหนังเก่า
นี้เป็นเพียงหนึ่งเดียว ที่เรารู้ว่ารอดชีวิตมาได้
จากหลายร้อยหนึ่ง
และยังคง...
มันเป็นผลงานชิ้นเอก
[รถไฟหวีด]
[ฮิวโก้] เราต้องหาทาบาร์ด เพื่อแสดงภาพยนตร์เรื่อง Papa Georges
แล้วเขาจะเห็นว่าเขาไม่ลืม
ฉันไม่ควรบอก Mama Jeanne ใช่ไหม
ไม่ ฉันคิดว่ามันควรจะเป็น แปลกใจเหมือนมายากล
[ติ๊ก]
เราต้องมี... การแต่งตัวสวย
การแต่งตัวสวย
ทำได้ดี!
[หอบ]
[ส่งเสียงดัง]
นายโคลด?
จุ๊ [เงียบปาก]
คุณอยู่ที่นั่นไหม
นายโคลด นั่นคุณเหรอ?
จับประแจของคุณไว้ คุณอ๊อฟมือแตก!
คุณสามารถถือขวด ดีพอใช่ไหม
คุณเมา?
Chateauxed พวกเรา? ชิกเกอร์? คุณเมาหรือเปล่า?
เขาหมดสติไปแล้ว
เขาสลบไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ไอ้ตัวอ้วน!
อาจทำร้ายเด็กได้
[ถอนหายใจ]
[นายลาบิส] นี่เราเป็นอะไร?
Jules Verne. ใช่แน่นอน.
- ไม่เป็นที่รู้จักในฝรั่งเศส - หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของเรา
จานที่ดีมาก
นาย Labisse ให้ฉัน หนังสือเมื่อคืนก่อน
เขามักจะทำอย่างนั้น ส่งหนังสือถึงบ้านดี.
นั่นแหละที่เขาเรียกว่า
เขามีจริง... [ถอนหายใจ]
วัตถุประสงค์.
คุณหมายความว่าอย่างไร?
[ฮิวโก้] ทุกอย่างมีจุดประสงค์ แม้แต่เครื่องจักร
นาฬิกาบอกเวลา และรถไฟพาคุณเข้าที่
พวกเขาทำในสิ่งที่ควรทำ
เช่นเดียวกับนาย Labisse
นั่นอาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไม เครื่องเสียทำให้ฉันเศร้ามาก
พวกเขาไม่สามารถทำในสิ่งที่ควรจะทำ
อาจจะเหมือนกันกับผู้คน
หากคุณสูญเสียความตั้งใจของคุณ มันเหมือนกับว่าคุณอกหัก
เหมือนปาป๊าจอร์ช
บางทีเราอาจแก้ไขเขาได้
นั่นคือจุดประสงค์ของคุณ ซ่อมอะไร?
ฉันไม่รู้.
นั่นคือสิ่งที่พ่อของฉันทำ
ฉันสงสัยว่าจุดประสงค์ของฉันคืออะไร
ฉันไม่รู้.
บางทีถ้าฉันรู้จักพ่อแม่ของฉัน...
ฉันจะรู้
มากับฉัน.
[ฮิวโก้] หลังจากที่พ่อของฉันเสียชีวิต ฉันจะมาที่นี่มาก
ฉันจะจินตนาการถึงโลกทั้งใบ เป็นเครื่องจักรขนาดใหญ่เครื่องหนึ่ง
เครื่องไม่เคยมา ด้วยส่วนพิเศษใด ๆ ที่คุณรู้
พวกเขามักจะมาพร้อมกับ ในปริมาณที่แน่นอนที่พวกเขาต้องการ
ดังนั้นฉันจึงคิดว่าโลกทั้งใบ เป็นเครื่องจักรขนาดใหญ่เครื่องหนึ่ง...
ฉันไม่สามารถเป็นส่วนเสริมได้
ฉันต้องมาที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
และนั่นหมายความว่าคุณมี มาที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่างเช่นกัน
[อิสซาเบล] กลับไปเถอะ
ฉันจะเอาทาบาร์ดมาให้ คืนพรุ่งนี้ เวลา 07.00 น.
อย่าพูดอะไรเลย
คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่?
ไม่เชิง.
แต่ฉันคิดว่ามันเป็นวิธีเดียวที่จะ...
เพื่อแก้ไขเขา
[จูบ]
สวัสดี วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง'?
[ติ๊ก]
[ผู้ชายพูดไม่ชัดเกี่ยวกับ PA]
หนุ่มติดตาม! มีเด็กชายอยู่ในเส้นทาง!
ไปให้พ้น! มีเด็กผู้ชาย!
- ปิดมัน! [เสียงสั่นต่ำ]
ไปให้พ้น! เคลื่อนไหว! มาเร็ว!
- ออก! [เสียงเบรกดังลั่น]
[เป่านกหวีด]
อ่า!
[ร้องลั่น]
ระวัง!
[หอบ]
[ติ๊ก]
[ติ๊กต๊อกๆ]
[ติ๊กดังขึ้น]
[คลิก, เสียงหวือ]
[หอบ]
[เสียงโทรศัพท์]
[น้ำลายไหล]
[สารวัตรสถานี] เช้า.
ใช่ เขาจ้างที่นี่ ชายร่างใหญ่ไร้มารยาท
ในแม่น้ำแซน?
ตาย? คุณแน่ใจไหม?
ไม่ เขาไม่มี... ไม่มีญาติ
ขอบคุณครับ ผมจะ... ฉันจะรวบรวมข้าวของของเขา
ขอบคุณมาก.
ถ้าเขาตาย...
แล้วใครที่ได้รับ ไขลานนาฬิกา?
[ติ๊ก]
[ทาบาร์ด] สวัสดีตอนเย็น - ทางนี้ครับท่าน
[เคาะประตู]
ฉันจะได้รับมัน
ช่างเป็นอะไรที่น่าประหลาดใจ เข้ามาสิ เข้ามาสิ
[แม่จีนน์] อิสซาเบล ความหมายของสิ่งนี้คืออะไร?
อย่าโกรธแม่เลย
ชายหนุ่มคนนั้นไม่ได้รับการต้อนรับที่นี่
เราพบว่า Papa Georges คือใคร
ฉัน... ฉันขอโทษอย่างสุดซึ้ง คุณผู้หญิง ฉันคิดว่าคุณกำลังรอเราอยู่
ฉันจะออกไปทันที และกลับมาตามคำขอของคุณ
[เสียงกระซิบ] โปรดลดเสียงของคุณลง
สามีของฉันกำลังนอนหลับ เขาไม่ค่อยสบายตั้งแต่...
ไม่นะแม่ มาม่า ได้โปรด อย่าทำให้พวกเขาจากไป
ฉัน-ฉันไม่ต้องการที่จะกำหนด กับคุณมาดามเมอลีส
แต่ถ้าเป็นเช่นนี้ ครั้งเดียวที่เราเจอกัน
โปรดให้ฉันแสดงให้คุณ
หนี้บุญคุณอย่างสุดซึ้ง ฉันเป็นหนี้สามีของคุณ
เมื่อฉันยังเป็นเด็กชาย ฉันดูหนังของเขาทุกเรื่อง
พวกเขาเป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
สามีของคุณเป็นศิลปินที่ยอดเยี่ยมมาก
โอ้ ดีใจจัง
คุณจำหนังของสามีฉันได้ ด้วยความเอ็นดูเช่นนี้.
แต่...ตอนนี้เขาบอบบางมาก
มันทำให้เขาเจ็บปวดที่จะจำอดีตเท่านั้น
แล้วเราจะลากันนะครับคุณผู้หญิง
และฉันหวังว่าคุณจะ ขอโทษที่พูด...
ตอนนี้คุณน่ารัก เหมือนคุณอยู่ในภาพยนตร์
[อิสซาเบล] แม่? - คุณอยู่ในภาพยนตร์?
เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์เกือบทั้งหมดของเขา
- คุณเคยเป็นนักแสดงเหรอ? - ฉัน... [ถอนหายใจ]
นานมาแล้วเด็กๆ มันคือ...
มันเป็นอีกครั้งหนึ่ง ฉัน เอ่อ... ฉัน...
ฉันก็อีกคน
คุณอยากพบเธออีกไหม
เรามีฟิล์ม
หนึ่งในภาพยนตร์ของ Georges?
มันเป็นไปไม่ได้. พวกเขาหายไปหมดแล้ว
เราขอแสดงได้ไหม
[ฮิวโก้] ได้โปรด - ได้โปรดเถอะแม่ โปรด.
[กระซิบ] เพียงแค่รวดเร็วกับมัน
[อิสซาเบล] คุณเคยเป็นนักแสดง นางเอกหนังตัวจริง!
- มันโรแมนติกไปไม่ได้นะแม่ - มันไม่ใช่แบบนั้น
เราไม่ใช่ดาราหนัง เหมือนเช่นทุกวันนี้
แต่เราก็สนุก
มาดามมะลิ?
[เสียงหวือ]
[หัวเราะเบาๆ]
[อิสซาเบล] สีสัน!
[Mama Jeanne] แต่แน่นอน เราติดฟิล์ม
เราวาดมันด้วยมือ เฟรมต่อเฟรม
แม่คุณเอง!
ใช่.
[Mama Jeanne] โอ้ สวยงาม
คุณสวยมาก
[Papa Georges] เธอยังเป็นอยู่
ฉันจะจำเสียงได้ ของเครื่องฉายภาพยนตร์ได้ทุกที่
[แม่จีนน์] จอร์ชส...
คุณได้พยายามที่จะลืม อดีตมาเนิ่นนาน
มันทำให้คุณไม่มีอะไร มีแต่ความทุกข์ อืม'?
อาจถึงเวลาที่ต้องพยายามจดจำ
[สูดจมูก]
คุณต้องการที่จะรู้?
ใช่.
เหมือนคุณ...
ฉันชอบที่จะแก้ไขสิ่งต่างๆ
ฉันเริ่มจากเป็นนักมายากล
Mama Jeanne เป็นผู้ช่วยของฉัน
[ดรัมโรล]
[ปาป้าจอร์ช] เราประสบความสำเร็จมาก ฉันต้องบอกว่า เรามีโรงละครเป็นของตัวเองด้วย
[เสียงปรบมือ]
แต่ฉันก็ซ่อมอยู่เสมอ ด้วยเครื่องจักร
ฉันมีเวิร์กช็อปของตัวเองที่โรงละคร ที่ซึ่งฉันสามารถสร้างภาพลวงตาใหม่ๆ ได้
ครั้งหนึ่งฉันเคยสร้าง หุ่นยนต์ทำงาน
โอ้ เขา... เป็นสมบัติชิ้นพิเศษ
ฉันทุ่มเทหัวใจและจิตวิญญาณให้กับเขา
[เพลงม้าหมุนเล่น] [พูดไม่ชัด]
แล้วคืนหนึ่ง Mama Jeanne และฉัน
ไปเที่ยวคณะละครสัตว์
เรากำลังเดินผ่านเต็นท์โชว์ เมื่อฉันสังเกตเห็นบางอย่าง
สิ่งที่แปลก สิ่งที่ยอดเยี่ยม
มันจะทำให้คุณหวาดกลัว!
ท่านผู้หญิง ภายในเรามี ภาพเคลื่อนไหว! มาดู!
[บรรเลงเพลงเปียโน]
[ปาป้าจอร์ช] พี่น้องตระกูลลูมิ ได้คิดค้นภาพยนตร์
[ผู้ชมอ้าปากค้าง]
[เสียงหัวเราะ]
ฉันตกหลุมรักกับสิ่งประดิษฐ์ของพวกเขา ฉันจะไม่เป็นส่วนหนึ่งของมันได้อย่างไร
มันเหมือนกับ... มันเหมือนกับเวทมนตร์ชนิดใหม่
ฉันถามพี่น้องลูมิ เพื่อขายกล้องให้ฉัน แต่พวกเขาปฏิเสธ
คุณเห็นไหมว่าพวกเขามั่นใจ ภาพยนตร์นั้นเป็นเพียงแฟชั่นที่ผ่านไป
และพวกเขามองไม่เห็นอนาคตในนั้น หรือดังนั้นพวกเขากล่าวว่า
ในที่สุดฉันก็สร้างกล้องของตัวเอง
ใช้ชิ้นส่วนที่เหลือ จากหุ่นยนต์.
ฉันต้องเป็นส่วนหนึ่ง ของสิ่งมหัศจรรย์ใหม่นี้
เราเสี่ยงทุกอย่าง และเราขาย โรงละครและทุกสิ่งที่เรามี
เพื่อให้เราสามารถสร้าง สตูดิโอภาพยนตร์ของเราเอง
ยอดเยี่ยม.
[น้องจอร์ช] กล้องชัดมั้ย?
[ปาป้าจอร์ช] และแล้วการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่ก็เริ่มต้นขึ้น
ขอนักแสดงเฉพาะในกองถ่าย! เคลียร์ยกชุด!
ดูคุณ ดูคุณสิ! รักรูปร่างนี้เมล
มันเป็นห้องน้ำใช่ไหม? [ต่ออย่างไม่ชัดเจน]
[ปาป้าจอร์ช] ฉันเขียน ออกแบบ กำกับ และแสดง
ในภาพยนตร์หลายร้อยเรื่อง
ฉันพร้อมแล้ว.
[กล้องสั่น]
[ผู้ชาย] โอ้ นั่นเป็นสิ่งที่ดี นั่นเป็นสิ่งที่ดีใช่ใช่
มันรู้สึกดี มันรู้สึกดี บนรอก? บนควัน?
[หัวเราะ]
หยุด หยุด หยุด ผมเห็นว่า.
ให้เวลาฉันสองนาที มันดีถึงที่นั่น
เบนนี่'? ฉันจะมีคำพูด
[ผู้ชาย] โหลดใหม่ รีเซ็ตมังกร
เบนนี่ พูดกับฉันสิ
หากคุณดึงลงให้แรงขึ้นอีกนิด บนเชือกด้านซ้าย
หัวจะสูงขึ้น ซึ่งจะดีกว่า...
- ใต้ท้อง! - ฉันเห็นมัน.
ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม
ออกแบบท่าเต้นได้ดีจริงๆ ถึงที่นั่น ขอบคุณสุภาพบุรุษ
- ตำแหน่งแรก! - กลับตำแหน่งแรก!
การกระทำ!
ยอดเยี่ยมยอดเยี่ยม การตั้งค่ากลับ
และสำหรับการสังหารอัศวิน ในการฆ่า!
มาเลย โจมตี!
แทง แทง และแทง!
ดี.
ดีดี. ดีอัศวิน ทรงตัวสำหรับการโจมตี
และ... อัศวิน!
สาม สอง หนึ่ง หยุด!
สเกเลตัน เยี่ยมมาก คุณสามารถไป
กรุณาเล่นดอกไม้ไฟด้วย อัศวินโปรดอย่าขยับ
แช่แข็ง ใจเย็นๆ นะทุกคน รอ "การกระทำ" ของฉัน
สาม สอง หนึ่ง แอ็คชัน!
[ปาป้าจอร์ช] มายากลและภาพลวงตา กลายเป็นความพิเศษของฉัน
โลกแห่งจินตนาการ
ภรรยาที่สวยงามของฉัน เป็นรำพึงของฉันเป็นดาวของฉัน
และเราไม่สามารถมีความสุขไปกว่านี้อีกแล้ว
การกระทำ!
เราคิดว่ามันคงไม่มีวันสิ้นสุด
เป็นไปได้อย่างไร
แต่แล้วสงครามก็มาถึง
[ระเบิดตูมสนั่น] - ความเยาว์วัยและความหวังสิ้นสุดลงแล้ว
โลกไม่มีเวลา สำหรับมายากลและการแสดงภาพยนตร์
ทหารที่กลับมา ได้เห็นความจริงมามากแล้ว
เบื่อหนังของฉัน
รสนิยมเปลี่ยนไป แต่ฉันไม่ได้เปลี่ยนไปตามพวกเขา
ไม่มีใครต้องการหนังของฉันอีกต่อไป
ในที่สุดฉันก็... ฉันไม่สามารถจ่ายเงินให้นักแสดงได้...
หรือรักษาธุรกิจไว้ วิ่ง และ...
และปราสาทต้องมนตร์ของฉัน พังพินาศ
ทุกอย่างหายไป
คืนหนึ่ง ด้วยความสิ้นหวังอันขมขื่น ฉัน....
ฉันเผาชุดเก่าทั้งหมดของฉัน และเครื่องแต่งกาย
ฉันถูกบังคับให้ขายภาพยนตร์ของฉัน ให้กับบริษัท
ที่ละลายพวกเขาลง เป็นสารเคมี
สารเคมีเหล่านี้ถูกนำมาใช้ เพื่อทำส้นรองเท้า
ด้วยเงินเพียงเล็กน้อยที่ฉันได้จากการขาย ภาพยนตร์ของฉัน ฉันซื้อบูธของเล่น...
และฉันยังคงอยู่ตรงนั้น
สิ่งเดียวที่ฉันทำไม่ได้ นำตัวเองไปทำลาย
เป็นหุ่นยนต์ที่รักของฉัน [เสียงแตก]
ฉันจึงให้เขาไปที่พิพิธภัณฑ์ หวังว่าเขาจะหาบ้านได้
แต่พวกเขาไม่เคยแสดงพระองค์ แล้วพิพิธภัณฑ์ก็ไหม้
ตอนนี้มันหมดแล้ว ทุกสิ่งที่ฉันเคยทำ
ไม่มีอะไรนอกจากขี้เถ้า และแถบเซลลูลอยด์ที่ซีดจาง
ชีวิตของฉันได้สอนฉัน หนึ่งบทเรียน ฮิวโก้
และไม่ใช่คนที่ฉันคิดไว้
Happy Ending มีแค่ในหนัง
ฉันจะกลับมา.
[หวูดรถไฟ]
[ละครเพลงโอเปร่า]
[Schatzi คำราม] [หัวเราะเบาๆ]
[ยาปส์]
หยุดที่! ไม่ไม่! คุณอย่ากลัวนาย Frick
Schatzi เขามีอะไร? เขาได้อะไร?
[สะอื้น]
คุณพระช่วย. โอ้พระเจ้าของฉัน
[เห่า]
คุณเห็นไหม
กล้าหาญไว้. ทหารกล้าของฉัน
โอ้! นาย Frick ฉันเลิกแล้ว!
[93895] [นาฬิกาฟ้อง]
- สวัสดีตอนเย็น. - อาสวัสดี
มีอยู่แล้ว การพัฒนาที่ไม่สงบ
- มันคืออะไร? - คุณรู้จักนาย Claude ไหม?
- อืม-อืม. - พบผู้เสียชีวิตแล้ว
[ผู้หญิงและ Frick อ้าปากค้าง]
[นาย Frick] ไม่ [หญิง] นาย Claude!
ดังนั้น เขาจะไม่อยู่แล้ว ทำงานที่นี่ไขลานนาฬิกา
คุณมีเพื่อนตัวน้อย ดู!
- โอ้สวัสดี. - สวัสดี.
- คุณนาย Claude เสียชีวิตแล้ว [98898]
อะไร ทำไม'?
เกิดอะไรขึ้นกับเขา?
พวกเขาพบศพของเขาในแม่น้ำแซน
มันอยู่ที่นั่นแล้ว เป็นเวลาหลายเดือนดูเหมือนว่า
ไม่สามารถพูดได้ว่าฉันประหลาดใจ
เขาเป็นคนไม่มีมารยาท ของลำดับสูงสุด
- ใช่เขาเป็นคนเมา - ชุ
- โอ้ฉันจะไม่พูดอย่างนั้น - ใช่เขาเมา!
สแครม! ชู่!
เขาอาจจะเมา ตลอดแม่น้ำแซน [หัวเราะเบาๆ]
- ได้โปรด ไปให้พ้น! ไป! จุ๊ [หอน]
- ถือมันไว้! [หอบ]
- ปล่อยฉันไป! ปล่อยฉันไป! - คุณคิดว่าคุณจะหนีฉัน?
- กุสตาฟมีหัวใจ! - ได้โปรดช่วยฉันด้วย!
[ผู้หญิง] ได้โปรด - เลขที่.
เขากำลังบ่อนทำลาย สถานีนี้นานเกินไป
มาเร็ว!
- เด็กชายทำอะไรอยู่? - ปล่อยฉันไป!
- ตอนนี้คุณมีความสุขแล้วใช่ไหม! - อย่าทำแบบนี้!
อย่าออกจากสำนักงานของฉัน
คุณไม่เข้าใจ ฉันต้องไปแล้ว.
คุณจะไม่ไปไหน จนกว่าจะพบพ่อแม่ของคุณ
ฉันไม่มีเลย!
แล้วมันตรง ไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากับคุณ
คุณจะได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งหรือสองที่นั่น ฉันทำอย่างแน่นอน
วิธีปฏิบัติตามคำสั่ง วิธีเก็บไว้กับตัวเอง
วิธีเอาตัวรอดโดยไม่มีครอบครัว
เพราะคุณไม่ต้องการมัน คุณไม่จำเป็นต้องมีครอบครัว
กองบัญชาการตำรวจ, เขตการปกครองที่ 7?
ใช่ ฉันเองอีกแล้ว เด็กกำพร้าอีกคน
เป็นสัปดาห์ที่วุ่นวาย
โอ้ การบุกรุก การลักขโมย การฉกฉวย ทิ้งขยะ,
เดินเที่ยวเล่น. มันไม่เกี่ยวข้อง
กรุณามารับเขา
ยังไงก็เป็นไงบ้าง?
อ้าว เธอกลับมาแล้วเหรอ
โอ้คุณคิดว่าเป็นของคุณ? ยอดเยี่ยม.
ฉันคิดว่าคุณจะพบ ในเจ็ดเดือน
[หัวเราะ] ขอโทษนะ โอ้ในเดือนมีนาคม? ฉันจะพยายามมา
ฉัน... ฉันมักจะไม่วางแผน ว่าข้างหน้า
คุณแน่ใจไหม?
อืม น่าสมเพชมาก
ไม่รู้จริงหรือเปล่า สมกับเป็นเจ้าฟ้า...
โอ้! นายเดี๋ยวก่อน!
แม็กซิมิเลียน!
เคลื่อนไหว!
หลบไป! ไปให้พ้น!
[เสียงเห่าหอน]
แม็กซิมิเลียน ตามหาเขา!
คุณหนีฉันไม่พ้น!
[หอบ]
[เห่าเป็นระยะ]
[เสียงเห่าหอน] [หอบ]
ไม่มีที่ให้ซ่อนบนนั้น ไอ้หนู!
[คำราม]
307, 308, 309...
[รั้งส่งเสียงดังเอี๊ยด]
[เห่า]
[ดมกลิ่น]
[คร่ำครวญ]
แม็กซิมิเลียน เขาไปแล้ว อีกทางหนึ่ง มาเร็ว!
[ถอนหายใจ]
[การสนทนาที่ทับซ้อนกัน]
คุณ!
ไปให้พ้น!
[เสียงเห่าของแม็กซิมิเลียน] [หอบ]
มีคุณ!
[ฝูงชนอ้าปากค้าง]
[คำราม] - อ๊อฟ!
[ผู้หญิง] ไม่! โอ้!
มีเด็กผู้ชาย! ปิดมัน! มีเด็กชายอยู่ในเส้นทาง!
ไปให้พ้น!
[เสียงเบรกดังลั่น]
[เป่านกหวีด]
ถอยหลังไป! หลบไป! ถอยหลังไป!
คุณกำลังคิดอะไรอยู่? คุณได้รับบาดเจ็บหรือไม่?
- มาเร็ว! [ฝูงชนพูดคุย]
ยืนกัน. ระมัดระวัง.
เราจะปล่อยให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จัดการกับคุณ
- ไม่ ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น! - คุณอยู่ที่ไหน
เด็กต้องเป็นของที่ไหนสักแห่ง
ได้โปรดฟังฉัน! ได้โปรดฟังฉัน!
คุณไม่เข้าใจ คุณต้องปล่อยฉันไป
[สะอื้นไห้] ฉันไม่เข้าใจ ทำไมพ่อของฉันถึงตาย
ทำไมฉันอยู่คนเดียว
นี่เป็นโอกาสเดียวของฉัน...
ไปทำงาน.
คุณควรเข้าใจ!
[ปาป้าจอร์ช] ฉันทำ!
ฉันทำ.
นาย...
เด็กคนนี้เป็นของฉัน
ฉันเสียใจ. เขาเสีย
ไม่เขาไม่ใช่.
เขาทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ
[พูดไม่ชัด]
[Tabard] แขกผู้มีเกียรติ ฉันภูมิใจ
เพื่อต้อนรับคุณสู่งานกาล่าครั้งนี้
เฉลิมฉลองชีวิตและการทำงาน ของ Georges M�li�s!
[เสียงปรบมือ]
[บทสนทนาไม่ชัดเจน]
เป็นเวลาหลายปีที่ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของเขา กำลังคิดว่าจะหายไป
จริงค่ะ คุณ M�li�s ตนเองก็เชื่อเช่นนั้น
แต่เราเริ่มค้นหา
เรามองผ่านห้องใต้ดิน ผ่านคอลเลกชันส่วนตัว
โรงนาและสุสาน
งานของเราได้รับรางวัล ด้วยฟิล์มเนกาทีฟเก่าๆ
กล่องพิมพ์และกางเกง เต็มไปด้วยฟิล์มที่เน่าเปื่อย
ที่เราสามารถช่วยไว้ได้
ตอนนี้เรามีภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่อง โดย Georges M�li�s
[เสียงปรบมือ]
และคืนนี้ ผู้สร้างของพวกเขา
และสมาชิกใหม่ล่าสุด ของคณาจารย์สถาบันภาพยนตร์
อยู่ที่นี่เพื่อแบ่งปันกับคุณ
[เชียร์]
[หญิง] ไชโย!
[ชาย] ไชโย!
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ...
ฉัน...
ฉันกำลังยืน ก่อนคืนนี้...
เพราะหนึ่ง หนุ่มใจกล้ามาก...
ใครเห็นเครื่องพัง...
และเขาก็แก้ไขมัน
มันเป็นมายากลที่ใจดีที่สุด...
ที่ฉันเคยเห็น
และตอนนี้เพื่อนๆ
ฉันจะพูดกับคุณทั้งหมดคืนนี้ อย่างที่คุณเป็น:
พ่อมด นางเงือก...
นักเดินทาง นักผจญภัย... นักมายากล
มาร่วมฝันกับฉัน
ใช่ คุณสามารถเริ่มต้นด้วย thaumatrope Zoetrope, praxinoscope
การศึกษาประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์ ต้องเริ่มที่...
ป๊อปปี้'? ภาพถ้ำที่...
- นีโอ - นีโอ
เกี่ยวกับการขัดเกลาทางสังคมของสุนัข
ไม่โรแมนติกสุนัข?
โอ้ คุณนาย Frick ฉันตรวจเจอหรือยัง ไข่มุกในหอยนางรมของคุณ?
[สารวัตรสถานี] เด็กมันออกแบบ มันไม่ส่งเสียงดังเลย
อย่าลืมยิ้มนะที่รัก
แล้วอันไหนล่ะ? ฉันเชี่ยวชาญทั้งสามอย่างแล้ว
ไม่ต้องกังวล. ตอนนี้ฉันเป็นเต็มตัวแล้ว คนทำงาน ฉันไม่ใช่เหรอ ที่รัก
แตะสำรับ และมันก็ขึ้น มันขึ้น มันขึ้น... มันอยู่!
- นี่คือบัตรของคุณหรือไม่ [ผู้ชาย] นั่นคือการ์ดของฉัน
[อิสซาเบล] กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ฉันพบเด็กผู้ชายคนหนึ่งชื่อ Hugo Cabret
เขาอาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ
"ทำไมเขาถึงอาศัยอยู่ในสถานีรถไฟ" คุณอาจถามได้
นั่นคือสิ่งที่หนังสือเล่มนี้ กำลังจะเกี่ยวกับ
มันเกี่ยวกับวิธีการ ชายหนุ่มเอกพจน์คนนี้
ค้นหาอย่างยากลำบากเพื่อค้นหา ข้อความลับจากพ่อของเขา....
และข้อความนั้นทำให้เขาเข้าใจได้อย่างไร
ตลอดทางกลับบ้าน
[ผู้หญิงร้องเพลงฝรั่งเศส]